Our Recent Posts

Archive

Tags

Er zijn nog geen tags.

Een onverwacht stukje geluk


Ik weet niet hoe het komt, maar altijd als ik mijn auto in zijn achteruit zet kan ik er gif op innemen dat er zich iets achter mij bevindt. Dat kan een stokoude dove dame met een rollator zijn, een hond, een boodschappenkarretje, een fietser, een auto... enfin, noem maar op. Als ik middenin een verlaten woestijn behoefte zou hebben aan gezelschap, dan weet ik zeker dat ik die krijg op het moment dat ik mijn auto in zijn achteruit zet; dat gevoel...

Soms zijn het ook paaltjes die ik ondanks de alarmerende piepen toch over het hoofd zie, of in een heel sneu geval, een onverlaat die zijn schoenzool in mijn spatbord plant, een lelijke diepe indruk achterlatend.

Al een tijdje rij ik dan ook in een auto rond waarvan duidelijk is af te lezen dat-ie niet recentelijk uit de showroom is gekomen. Een herstelbeurt lijkt hem niet gegund. Tot het moment dat ik bij een autodealer praat over een eventuele inruil van mijn auto en het duidelijk wordt dat de schade een meer dan behoorlijk impact heeft op de waarde ervan. Veel meer dan de reparatie in feite zou kosten.

Tijd voor een schadebedrijf dus... Zo gezegd, zo gedaan. De ene morgen gebracht, de volgende morgen opgehaald. Het eerste wat ik deed toen ik uit mijn leenauto stapte was kijken hoe de schade aan mijn auto was hersteld. Wat zag-ie er prachtig uit! Ik glimlachte breeduit. Hoe ik ook mijn best deed, ik kon niets meer ontdekken; hij was weer puntgaaf! En toen besefte ik mij ineens wat voor een mooi beroep Alex - de schadehersteller - eigenlijk heeft. Ik maakte hem een compliment en merkte dat ik zelfs een beetje emotioneel werd. Wat is het toch prachtig om de fouten van andere mensen zo perfect te herstellen! Daar móét je wel voldoening van krijgen, lijkt me zo. Wat een bevredigend beroep, schadehersteller. Alex beaamde het met een grote glimlach. Voor beiden een moment van geluk. Onze dag kon niet meer stuk.


Positenna

©2018 by Positenna.